Προσοχή! Χριστούγεννα προ των πυλών..

Γράψε κάτι και για τα Χριστούγεννα” ήταν η σκέψη μιας φίλης, που διαβάζει καμιά φορά τα κείμενά μου. Τι να γράψω; Τα καθιερωμένα; Να βάλω και λίγη δόση ειρωνείας; Να πω και κάτι για την κρίση και για αυτούς που φέτος θα περάσουν μαύρες γιορτές; Να κάνω ανασκόπηση της χρονιάς; Να είμαι εριστική, προβληματισμένη, ρομαντική, ειρωνική, να παίξω με τις λέξεις, το περιεχόμενο; Κάπως έτσι, κι ενώ συζητούσα με τον εαυτό μου και τους γύρω μου, είπα να κάνω κάτι που ταιριάζει απόλυτα στην εποχή: Να περιγράψω τα Χριστούγεννα, όπως τα βλέπει κάποιος με διάθεση black humor και άπειρη φαντασία (από αυτά όσο να ναι διαθέτω περίσσια δόση). Να λοιπόν, πώς διαμορφώνονται φέτος τα Χριστούγεννα:

-Ο Άγιος Βασίλης είναι σίγουρο, πώς αν βρει το δρόμο, μέσα από το ντουμάνι της αιθαλομίχλης, θα πάρει σύνταξη αναπηρική, καθώς ή αναπνευστικό θα πάθει, ή κάπου θα χάσουν το δρόμο τους οι τάρανδοι λόγω μειωμένης ορατότητας και θα τρακάρουν με καμιά καμινάδα. Και μετά να και ο άγιος με 68% αναπηρία. Γιατί σ’ αυτήν τη χώρα και άγιος να είσαι, το κάτιτις σου θα το πάθεις.

-Το γιορτινό τραπέζι φέτος θα γίνει ολίγον ρεφενέ. Διότι, ποιος θα αναλάβει φέτος, με τέτοιο οικονομικό Βατερλό να σηκώσει τα βάρη της γαλοπούλας και του χοιρινού; Όχι, πάνε οι παλιές, καλές εποχές που μας καλούσε η τάδε θεία και η δείνα συννυφάδα. Τώρα, αν θες γιορτινό τραπέζι, θα πάρεις κι εσύ το μπουτάκι το αρνίσιο και την κότα την Παρδάλω, που σου έστειλε η γιαγιά απ’ το χωριό και θα τα καταθέσεις στον οικογενειακό κορβανά. Θα μεγαλώσει και το οικογενειακό τραπέζι, θα δεις κι εκείνα τα ξαδέρφια, των οποίων την ύπαρξη αγνοούσες. Το πρόβλημα είναι, αν δεν θες να έρθεις πιο κοντά και να συσφίξεις τις σχέσεις με τους μακρινούς συγγενείς τι κάνεις; Σκέφτεσαι, ότι έχουν και τζάκι, οπότε ας πάει και το παλιάμπελο. Μια μέρα είναι, θα περάσει.

-Και τώρα που είπαμε για οικογένεια. Σου χω κι ένα ευχάριστο. Θα πάρεις τη γιαγιά, όχι αυτήν που είναι στο χωριό, την άλλη λέω, που είναι στον οίκο ευγηρίας, μιας και πλέον χρειάζεσαι τη σύνταξη απελπισμένα και θα τη φέρεις σπίτι. Θα τη δουν και τα εγγόνια της. Θα τα δει κι αυτή. Κι αν έχει αλτσχάιμερ μια χαρά, θα ξαναγνωριστείτε. Άσε που δεν θα θυμάται σε πρώτη φάση, ότι εσύ την έβαλες εκεί μέσα. Αν είναι πάλι καλά, που το εύχομαι ολόψυχα, θα πρέπει να συνηθίσετε κι οι 2. Εσύ που θα την έχεις πλέον κάθε μέρα, κι αυτή που έχασε το καρέ στην μπιρίμπα.

-Α, οι στολισμοί! Πώς τους ξέχασα αυτούς; Φέτος, γυρνάμε στις παραδόσεις! Δεν στολίσαμε δέντρο, στολίσαμε καράβι. Μέχρι και ο Καμίνης, είπε “άντε που θα την πατήσω εγώ! Τα καίτε τα δέντρα βρε άτιμοι; Τώρα να, πάρτε καράβι. Μια χαρά μου έκατσε”. Πέραν του παραδοσιακού του ζητήματος είναι και μέτρο πρόληψης. Αφού, με τόσο τζάκι που δουλεύει και φέτος, ποιος ρισκάρει με τόσους λαθρο-υλοτόμους που κυκλοφορούν; Διότι η φουφού το καίει και το αληθινό αλλά και το fake έλατο. Πάρε τώρα το τσίγκινο το καραβάκι και πάμε βόλτα στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα.

-Κάλαντα! Ολίγον παρακινδυνευμένο το σπορ φέτος. Οι περιοχές έχουν χαρτογραφηθεί επιμελώς, μήνες πριν και έχουν μοιραστεί τα οικοδομικά τετράγωνα. Και αν δεν έχεις κάνει την αίτηση σου εγκαίρως, για να πάρεις την κάρτα μέλους, μη βγεις.

Άντε και του χρόνου! Πού ξέρεις, αυτά μπορεί τελικά να μην είναι και τα χειρότερα Χριστούγεννα…πίστεψε με, έχει και μια στάλα αισιοδοξία το μήνυμα αυτό. Φέτος ενδέχεται να περάσουμε καλύτερα από του χρόνου.