Η φαντασία στην εξουσία…

Πρώην και νυν πολιτικοί σε πόστα σημαίνοντα, κινούνται με «φαντασία» στον πολιτικό και κοινωνικό στίβο, στύβοντας τη δικιά μας.

Βγήκα στην παρανομία για μια μπαταρία

 λιαπης

Ο Μιχάλης Λιάπης – πρώην Υπουργός Μεταφορών- συλλαμβάνεται χτες, γιατί οδηγεί ΙΧ με πλαστές πινακίδες. Στην απολογία του δηλώνει πως προέβη στην πράξη αυτή, γιατί «ήθελε να κινεί το αμάξι, για να μην τελειώσει η μπαταρία» Για μια μπαταρία, λοιπόν, κοτζάμ πολιτικός αποφασίζει να βγει στην παρανομία. Τώρα το πώς βρέθηκε στη Λούτσα δεν μας το διευκρινίζει, αλλά μάλλον είναι στο πλαίσιο της μη εξαντλησης της μπαταρίας. Όπως άλλοι δηλαδή, βγάζουν βόλτα το σκύλο τους για να κάνει την ανάγκη του, έτσι και ο Λιάπης βγάζει το σκονισμένο αμάξι του από την αποθήκη της αχρηστίας, για να μην του τελειώσει η μπαταρία. Λογικό. Δεν είχε λεφτά για να πληρώσει τα τέλη κυκλοφορίας κι έτσι παρέδωσε πέρυσι τις πινακίδες οικειοθελώς. Βέβαια, δεν μας εξηγεί πως χωρίς αυτοκίνητο μετακινείται στα 28 ακίνητα του, που ‘χει σκόρπια σε όλη την Ελλάδα, ούτε πως κάθε μήνα παραλαμβάνει τις δύο συντάξεις του. «Ήταν η κακιά η ώρα», θα συμπληρώσει ο πρώην Υπουργός Μεταφορών. Βέβαια,το ‘να κυκλοφορείς με πλαστές πινακίδες, μου φαίνεται πως απαιτεί μια προεργασία, ένα αλισβερίσι προπαρασκευαστικό με άλλους «παρανόμους» και τελοσπάντων απαιτεί το χρόνο του (εκτός αν έχεις πλαστές πινακίδες στο γκαράζ σου για μια ώρα ανάγκης).Οπότε μάλλον δεν ήταν η κακιά στιγμή, αλλά η κακιά μέρα, η κακιά βδομάδα, ο κακός καιρός. Ο κακός μας ο καιρός γενικά.

Ο «εξολοθρευτής» της υγείας και του διαλόγου

 γεωργιαδης

Ο Άδωνις Γεωργιάδης, ως άλλος Ράμπο, κάνει ντου σε νοσοκομεία, οίκους ευγηρίας, ιδρύματα πρόνοιας, και τηλεοπτικές εκπομπές φυσικά, μοστράροντας το στραβοχυμένο κοστούμι της πολιτικής του δράσης. Καινούρια του φίλη η πρόεδρος του ΟΚΑΝΑ, Μένη Μαλλιώρη, την οποία ο Άδωνις καλεί σε παραίτηση, λόγω οικονομικής «μαύρης τρύπας» που βρέθηκε στα αρχεία του οργανισμού. Δε θα μείνω τόσο στην απόφαση -ή πρόσκληση- αυτή, τόσο στο ότι ο Γεωργιάδης στο εξάμηνο περίπου της θητείας του ως Υπουργός, δεν έχει να επιδείξει κανένα σπουδαίο έργο, καμία προσέγγιση για διάλογο, παρα μόνο αδιαλλαξία, υπεροψία, και μια αναχρονιστική θεώρηση και επιβολή των πραγμάτων με το σύνθημα «αποφασίζουμε και διατάσσουμε». Έτσι, ερμηνεύω την παλαιότερη σύγκρουση του με γιατρούς και εργαζόμενους σε δημόσια νοσοκομεία (τηλεοπτική συνάντηση βέβαια), η οποία κατέληξε με την εξής στιχομυθία «Κύριε Γεωργιάδη, σταματήστε τις απολύσεις.. Είμαστε σίγουροι πως σκοπεύετε να κάνετε πολλές ακόμα.» «Όχι, δε θα κάνω. Πάμε στοίχημα;» Ο Γεωργιάδης με λαικισμό θέλει να προωθήσει την εικόνα του εργατικού Υπουργού που κάνει έργο (μέχρι και τη γυναίκα του στέλνει στην τηλεόραση να λέει συνέχεια «Ο Άδωνις λειπει όλη μέρα στο υπουργείο,τον χάσαμε), αλλά το μόνο που έχει καταφέρει είναι να διαλύσει το προηγούμενο σύστημα, όχι να οικοδομήσει κάτι από πάνω. Του ‘χουν πει βέβαια, για αναμόρφωση, αλλά μάλλον είναι της παλιάς σχολής «για να χτίσεις πρέπει να γκρεμίσεις πρώτα.» Μόνο να μας πει πότε θα ρίξει τον τελευταίο σοβά, να προλάβουμε να φύγουμε…