Χαράσσοντας την Αθήνα

Μια έκθεση στο κέντρο της πόλης είναι πάντα ένα σημείο εκκίνησης για τη διάδοση της Τέχνης, για την καλλιτεχνική διαπαιδαγώγηση των πολιτών της. Όταν δε αυτή η έκθεση έχει ως θέμα τη θέαση της ίδιας της πόλης και την αφήγηση μέσα από τα μάτια των καλλιτεχνών, τότε η σημασία της είναι διπλή. Και καλλιτεχνική παρουσίαση στους πολίτες αλλά και ανάδειξη των γωνιών, των καλώς αλλά και των κακώς κειμένων. Μια πόλη ιδωμένη μέσα από τους καλλιτέχνες πολίτες της που την προσφέρουν στους υπόλοιπους χαράσσοντας την Αθήνα. Η έκθεση χαρακτικής των φοιτητών της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών στο κέντρο της πόλης, στη στοά Σπυρομήλιου έχει ως θέμα της την Τέχνη και την Πόλη, άλλωστε γι’ αυτό ονομάζεται Art and the City, καταβυθίζοντας το βλέμμα του θεατή στην Αθήνα, όπως τη βλέπουν άλλοι.

Περνώντας μέσα από τη στοά, τυχαία ή εσκεμμένα δεν μπορεί παρά να πέσεις πάνω στα έργα αυτά, που θα βρίσκονται εκεί μέχρι αύριο και να θαυμάσεις τον τρόπο με τον οποίο οι άλλοι αντιλαμβάνονται την πόλη σου, την βλέπουν και την αποτυπώνουν, άλλοτε σε πολύχρωμο φόντο και άλλοτε με γκρίζα χρώματα, άλλοτε μέσα από τα πρόσωπα και άλλοτε μέσα από τις γωνιές. Μια πόλη που αναρωτιόμαστε γιατί δεν είναι πρότυπο στον κόσμο, μιας και είναι από τις αρχαιότερες πόλεις αυτής της υφηλίου και ιστορικά σημαντικότερη από πολλές άλλες που την προσπερνούν στη λίστα με τις καλύτερες του κόσμου. Είναι όμως αλήθεια και σήμερα αυτή η πόλη ένα ιδανικό μέρος για να ζεις; Είναι αρκετό να ξέρεις ότι φέρει ένα σημαντικό όνομα, αυτό της θεάς Αθηνάς, σύμβολο της σοφίας; Η απάντηση έρχεται γρήγορα και πριν ακόμα προλάβει κάποιος να ολοκληρώσει την ερώτησή του. Όχι. Αλλά γιατί; Μήπως επειδή μια πόλη χαρακτηρίζεται από τους πολίτες της, τους άρχοντες και τη διαχείριση που κάνουν αυτοί;

Τις ίδιες απορίες και αναζητήσεις κάνουν και οι δημιουργοί της έκθεσης, οι οποίοι έχοντας δουλέψει πάνω στην εικόνα της πόλης αντιλήφθηκαν πώς μόνο τα χαρακτικά έργα δεν θα ήταν αρκετά ώστε να περάσει το μήνυμα, γι’ αυτό και μας έχουν δώσει ένα κείμενο σαν οδηγό για τη θέαση της έκθεσης αλλά και της πόλης μας. Εξάλλου όπως και ίδιοι λένε “η γραφή είναι κι αυτή μια μορφή Τέχνης, αποτελούμενη από χαραγμένες εννοιακές γραμμές ή/και σύμβολα, σε χαρτί ή/και σε πέτρα”. Το κείμενο λοιπόν περιλαμβάνει και ένα απόσπασμα από την υποθήκη του Σόλωνα προς τους Αθηναίους, ο οποίος με λίγα λόγια προτρέπει τη σωστή διαχείριση της πόλης από όλους, άρχοντες και πολίτες, ώστε να μην υπάρχει στρεψοδικία, αδικία, να μην εγερθεί ένας εμφύλιος που θα ξυπνήσει τα τύμπανα του πολέμου. Αντιθέτως η “χρηστή διοίκηση παύει την οργή από την ολέθρια έριδα, και είναι κάτω από αυτήν, τα πάντα στους ανθρώπους αρμονικά και συνετά”. Πριν όμως συμφωνήσουμε όλοι για την λάθος διοίκηση, ας θυμηθούμε ότι αυτή είναι η διοίκηση που εμείς επιλέξαμε και αναδείξαμε.

Γι’ αυτό και είναι η Τέχνη εκεί, για να μας θυμίσει ότι και μέσω αυτής μπορούμε όλοι μαζί και με την πνευματική βοήθεια της παιδείας μας να αναδείξουμε την πόλη μας στη θέση που δικαιωματικά της ανήκει. Στην πρώτη. Ομολογώ πως το κείμενο εκτός από οδηγός ήταν και ένα ξύπνημα για να θυμίσει λίγο στους θεατές πολίτες, ότι αυτή δεν είναι μια απλή έκθεση που το μόνο που θέλει είναι να δείξει εικόνες, αλλά μια αφύπνιση από την νωχελικότητα του βλέμματος που καμιά φορά περνά πάνω από ένα έργο χωρίς να το “διαβάσει”,αλλά απλά γιατί έτυχε να βρίσκεται εκεί και γιατί αυτός είναι απλά ένας περαστικός. Συνολικά πρόκειται για μια πολύ αξιόλογη πρόταση, εφάμιλλη της οποίας περιμένουμε εναγωνίως να δούμε και από άλλους.

Στην έκθεση συμμετέχουν συνολικά 18 καλλιτέχνες: Αγγελόπουλος Χρήστος, Βάρθης Φώτης, Βελισσάρης Χρήστος, Γαζέτη Κωνσταντίνα, Γεώργα Κωνσταντίνα, Γούδα Αλεξάνδρα, Δελλασούδα Τζίνα, Κολιπέτσα Βίκυ, Κοταλακίδου Δέσποινα, Μητάκου Βασιλική, Μπαϊράμη Χρυσάνθη, Μπαργιώτας Θεόδωρος, Παπαδοπετράκης Ευριπίδης, Πολυδώρου Μαίρη, Προβατίδου Μαρίνα, Τσέλιος Πανταζής και Τσιούσης Αθανάσιος, Χαρωνίτη Αριστέα, ενώ το συντονισμό έχει ο αναπληρωτής καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Άγγελος Αντωνόπουλος και την επιμέλεια της έκθεσης έχει η ιστορικός και κριτικός Τέχνης Ίρις Κρητικού.