Ο Άδωνις και η ιδιωτική υγεία: ένας έρωτας που καλά κρατεί

Σε πρόσφατη συνέντευξή του σε τηλεοπτικό σταθμό, ο υπουργός υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, μίλησε για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ένα από τα μεγαλύτερα δημόσια νοσοκομεία της χώρας, ο «Ευαγγελισμός», έπειτα από τη βλάβη που υπέστη ο μοναδικός αξονικός τομογράφος του κέντρου. Σε αυτή τη συνέντευξη, ειπώθηκαν εκ μέρους του υπουργού αρκετά «ευφυολογήματα» –ω, τι περίεργο- τα οποία θέλω διακαώς να σχολιάσω.

1) Όταν οι γιατροί του Ευαγγελισμού κατήγγειλαν τη μεγάλη καθυστέρηση που υπάρχει στην προμήθεια του νοσοκομείου με τον καινούριο αξονικό τομογράφο, με αποτέλεσμα το νοσοκομείο να αναγκάζεται να ενοικιάζει τα μηχανήματα ιδιωτών για την εκτέλεση αξονικών τομογραφιών είπε: «Δεν θα κλείσουμε και τους ιδιώτες». Ο άνθρωπος που βρίσκεται στη θέση του υπουργού ΔΗΜΟΣΙΑΣ υγείας, λέει όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται ότι η κυβέρνηση μεριμνά για το όφελος των ιδιωτών. Το αν ο ασθενής δύναται να πληρώνει τις όποιες εξετάσεις του ιδιωτικά, προφανώς αποτελεί μηδαμινής σημασίας ζήτημα για τον υπουργό και την παρέα του. Το να κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου να ενισχύσει τη δημόσια υγεία ως οφείλει, ούτε καν υπάρχει σα σκέψη, το καταλάβαμε.

2) Όταν οι εργαζόμενοι στον Ευαγγελισμό ανέφεραν πως περίπου το 50% των αξονικών τομογραφιών ανατίθενται στους ιδιώτες και κάλεσαν τον Άδωνι Γεωργιάδη να δώσει στοιχεία για τα «διαφυγόντα κέρδη» των δημόσιων νοσοκομείων, ο υπουργός ανταπάντησε πως ο πρόεδρος των εργαζομένων, Ηλίας Σιώρας, είναι κομμουνιστής και γι’ αυτό λέει όσα λέει. Πράγματι, γιατί μόνο αν είσαι κομμουνιστής μπορείς να καταλάβεις ότι το θέμα του αξονικού τομογράφου έχει πάει άτυπα εργολαβία στους ιδιώτες και ότι, έτσι, το κράτος χάνει λεφτά, ενώ παράλληλα αποτελεί ένα ακόμα λιθαράκι στην απαξίωση και υποβάθμιση της δημόσιας υγείας.

3) Όταν οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου αναφέρθηκαν στα αιτήματά τους, ο Άδωνις Γεωργιάδης είπε τα εξής: «Δεν είναι ώρα για φασαρίες, για απεργίες και διεκδικήσεις. Είναι ώρα μόνο για δουλειά. Η χώρα είναι υπό χρεοκοπία. Τώρα η πατρίδα δεν έχει να δώσει. Δεν υπάρχει κανείς να καλοπερνάει σήμερα». Όπερ μεθερμηνευόμενο εστί, σε απλά ελληνικά, σκάσε και κολύμπα. Τι κι αν πλήρωνες φόρους και εισφορές στο ασφαλιστικό σου ταμείο τόσα χρόνια; Τι κι αν σου λένε να πληρώνεις εξτρά 25 ευρώ κάθε φορά που θα χρειάζεσαι νοσηλεία σε νοσοκομείο και μάλιστα σε νοσοκομείο που, πλέον, ούτε τα βασικά αναλώσιμα δεν έχει σε πολλές περιπτώσεις; Τι κι αν, όλα αυτά και εδώ είναι το ωραίο, στα λέει ο υπουργός ΔΗΜΟΣΙΑΣ υγείας, ο οποίος, ό,τι κι αν χρειαστεί από ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, όλο και σε κάποιο ιδιωτικό κέντρο υγείας θα αποταθεί γιατί η δική του η τσέπη το σηκώνει, άλλωστε; Το «Δεν υπάρχει κανείς να καλοπερνάει σήμερα», κάνω πως δεν το άκουσα από το δικό του στόμα, κιόλας. Και θα καταλάβετε παρακάτω γιατί το λέω αυτό.

4) Για το τέλος, σας άφησα το πιο juicy της υπόθεσης. Όταν οι εργαζόμενοι στον Ευαγγελισμό σημείωσαν πως οι δημόσιες υπηρεσίες πρωτοβάθμιας περίθαλψης έχουν αδειάσει, προς όφελος των ιδιωτικών διαγνωστικών κέντρων, ο υπουργός Υγείας απάντησε ότι «τα ιδιωτικά συστήματα μάς συμφέρουν περισσότερο από τα δημόσια συστήματα υγείας». Και με την αφορμή της ΕΡΤ και με αφορμή τη συγχώνευση αλλά και το κλείσιμο δημόσιων σχολείων, σας είχα γράψει πως ό,τι έγινε με τη δημόσια τηλεόραση, τη δημόσια παιδεία, το νερό, το φυσικό μας πλούτο κλπ κλπ, θα γίνει και με την υγεία και με ό,τι άλλο δημόσιο παραπαίει μεταξύ ύπαρξης και αποσύνθεσης έως τώρα. Δια στόματος υπουργού ΔΗΜΟΣΙΑΣ υγείας μαθαίνουμε ότι για το κράτος είναι πιο συμφέροντα τα ιδιωτικά κέντρα υγείας από τα δημόσια. Νομίζω πλέον έχουμε μάθει το δίδαγμα και ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνουν τέτοιες δηλώσεις. Έχουν ήδη ξεκινήσει οι συγχωνεύσεις δημόσιων νοσοκομείων και είναι προφανές, έπειτα και από αυτή τη δήλωση, ότι έπονται και οριστικά κλεισίματα άλλων.

Ο άνθρωπος που τρώει εκεί που μέχρι πρόπερσι έφτυνε γιατί είναι γλυκιά η καρέκλα –πόσο μάλλον δε όταν είναι και υπουργική- που ο μηνιαίος μισθός του ξεπερνά κατά δεκάδες φορές το μέσο μισθό ενός απλού πολίτη στη δική του ηλικία και με τη δική του μόρφωση, αλλά ακόμα και μεγαλύτερων ανθρώπων με πολύ περισσότερα πτυχία από αυτόν, που στηρίζει μέχρι το μεδούλι την πολιτική του μνημονίου, μια πολιτική που έχει φτάσει στα όρια το λαό και που εξαρχής προέβλεπε μειώσεις στις δαπάνες του κοινωνικού κράτους άρα και της δημόσιας υγείας κι επομένως εν γνώσει του δέχτηκε να φέρει εις πέρας αυτές τις συνθήκες, ο «έπρεπε να σας απολύσουμε για να δείτε τι εστί βερύκοκο» (απευθυνόμενος σε υπαλλήλους νοσοκομείων που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα)…

Αυτός ο άνθρωπος, λοιπόν, έρχεται τώρα να σου πει με περισσή άνεση πως, επί της ουσίας, οι όποιες δικές σου ανάγκες για την ύπαρξη δημόσιας υγείας και δημόσιων νοσοκομείων πολύ λίγο αφορούν το υπουργείο, τον υπουργό και όλο του το σινάφι, σε παραπέμπει σχεδόν κι επίσημα σε ιδιωτικά κέντρα υγείας, εξασφαλίζοντας, έτσι και στους φίλους ιδιώτες την απαραίτητη πελατεία προς την επιβίωση αυτών, σου υποδεικνύει, κουνώντας και το δάχτυλο πολλάκις, πως δεν είναι ώρα για αντίδραση και απεργίες αλλά για δουλειά.

Το «δεν υπάρχει κανείς που να καλοπερνάει σήμερα», μου θυμίζει τον Πάγκαλο με το «μαζί τα φάγαμε». Μαζί μπορεί να τα φάγαμε (κι αυτό είναι πολύ μεγάλη κουβέντα, βέβαια), αλλά χώρια πεινάμε. Κι ίσως κανείς όντως να μην καλοπερνάει με την παρούσα κατάσταση στη χώρα, αλλά σίγουρα, Άδωνι, εσύ και όλοι οι όμοιοι σου, βρίσκεστε σε πολύ καλύτερη μοίρα από μένα κι από όλους όσοι είναι σαν εμένα.

Με λένε Αθανασία Κουλέτα, είμαι 24 ετών, απασχολούμενη για λίγο ακόμα στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα των «5μηνων προγραμμάτων επιταγής εισόδου στην αγορά εργασίας για τους άνεργους νέους έως 29 ετών», έχω διαβήτη τύπου 1 ή αλλιώς νεανικό διαβήτη, τα αναλώσιμα μου είναι αρκετά ακριβά, πράγμα που σημαίνει πως όταν τελειώσει και η βασική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που μου παρέχει ο ΟΑΕΔ, όλα αυτά θα τα πληρώνω από την τσέπη που είναι άδεια γιατί δεν έχω δουλειά και για να μη συνεχίσω να λέω κι άλλα τέτοια, δεν ανέχομαι από κανέναν Γεωργιάδη να μου λέει ότι τα ιδιωτικά κέντρα είναι πιο συμφέροντα από τα δημόσια και να μου υποδεικνύει τι χρειάζεται η πατρίδα και τι όχι, όταν υπάρχουν εκεί έξω καρκινοπαθείς ανασφάλιστοι που δεν μπορούν να καλύψουν τα φάρμακα και τα νοσήλιά τους. Την πατρίδα τη συνιστούν οι άνθρωποί της. Όταν θα μας έχετε διώξει τους μισούς και θα έχετε εξοντώσει οικονομικά, κοινωνικά, βιολογικά τους άλλους μισούς, να δω για ποια «πατρίδα» θα κάνετε λόγο και σε ποιον θα κουνάτε όλο νουθεσία το δάχτυλο-δείκτη.