Σύγχρονη δουλεία; Κι όμως, υπάρχει και ευημερεί.

Δεν μιλάω για το λογοπαίγνιο που γίνεται συχνά στη χώρα μεταξύ των λέξεων δουλειά-δουλεία, μιλάω κυριολεκτικά. Για τη δουλεία του 21ου αιώνα, για ανθρώπους που είναι σκλάβοι και όμηροι ενός άλλου ανθρώπου, για το σύγχρονο εμπόριο ανθρώπων.

Τα νούμερα και μόνο είναι σοκαριστικά. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτης Δουλείας του 2013 (Global Slavery Index 2013) που δημιούργησε η Αυστραλιανή οργάνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Walk Free, περίπου 30 εκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη ζουν σαν σκλάβοι. Τι εννοεί με αυτό; Σύμφωνα με τον ορισμό που δίνει η οργάνωση η σύγχρονη δουλεία εκμεταλλεύεται και ελέγχει τους ανθρώπους, στερώντας τους την ελευθερία, ενώ περιλαμβάνει  περιπτώσεις όπως εργασία χωρίς αμοιβή, για την αποπληρωμή χρεών, γάμο με εξαναγκασμό, εμπόριο ανθρώπων, σύγχρονα «παιδομαζώματα» και απαγωγές ανηλίκων για πορνεία. Μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει η κληρονομική δουλεία, κυρίως στην Ανατολική Αφρική και τη Νότια Ασία, όπου οι άνθρωποι «κληρονομούν» την ιδιότητα του σκλάβου από τους προγόνους τους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, δέκα χώρες «πρωτοστατούν» στη σκλαβιά ανθρώπων και αντιστοιχούν στα ¾ των σκλάβων όλου του κόσμου. Στην πρώτη θέση βρίσκεται η Ινδία με περίπου 14 εκατομμύρια ανθρώπους σε καθεστώς σκλαβιάς, ακολουθεί η Κίνα με 2,9 εκατομμύρια, κυρίως γυναίκες και παιδιά που μπλέκονται στα κυκλώματα πορνείας και επαιτείας,  ενώ στην τρίτη θέση βρίσκεται το Πακιστάν με 2,1 εκατομμύρια σκλάβους. Ακολουθούν η Νιγηρία (701.000), η Αιθιοπία (651.000), η Ρωσία (516.000), η Ταϊλάνδη (473.000), η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (462.000), η Μιανμάρ (384.000) και το Μπαγκλαντές (343.000).

Βλέποντας το από διαφορετική σκοπιά, δηλαδή, βλέποντας το ποσοστό των σκλάβων ανά χώρα, την πρώτη θέση κατέχει η Μαυριτανία με το 4% του πληθυσμού της να βρίσκεται υπό καθεστώς δουλείας, κυρίως εξαιτίας του ότι το καθεστώς αυτό κληρονομείται από τους προγόνους. Δεύτερη ακολουθεί η Αιτή, μετά το Πακιστάν κι έπειτα η Ινδία.

Τα τραγικά αυτά στοιχεία, αν και εντοπίζονται κυρίως σε χώρες της Αφρικής και της Ασίας, δεν εξαιρούν καθόλου τις ανεπτυγμένες χώρες. Αν και ο Δείκτης δείχνει ότι οι χώρες με τη λιγότερη δουλεία είναι η Νορβηγία, η Δανία, η Ισλανδία, η Νέα Ζηλανδία, η Βρετανία, η Ελβετία και η Σουηδία, δηλαδή πλούσιες ευρωπαϊκές χώρες,  ωστόσο ξεκαθαρίζει ότι ακόμα και σε αυτές τα ποσοστά έχουν ανέβει πολύ περισσότερο απ’ όσο θα το φανταζόμασταν.

Αν νομίζετε ότι η δουλεία ήταν ένα φαινόμενο που εξαφανίστηκε μετά τη μεταφορά των σκλάβων από την Αφρική στην Αμερική τον 17ο-19ο αιώνα, ξανασκεφτείτε το.  Αυτή τη στιγμή ζουν περισσότεροι άνθρωποι υπό καθεστώς σκλαβιάς, απ’ ότι οι σκλάβοι που μεταφέρθηκαν στην Αμερική.

Η μαύρη κηλίδα της ιστορίας μας δεν σταμάτησε, απλά συνεχίζεται.