«The Arkan Project»

Αυτή εδώ η συνέντευξη έγινε για τα pints.gr με το δημιουργό του blog «The Arkan Project», ένα project που έχει ως στόχο να αναδείξει, ευαισθητοποιήσει, κινητοποιήσει όσους περισσότερους μπορεί ενάντια στις κοινωνικές παθογένειες αυτού του τόπου, με πρώτη και κύρια την κρατική αυθαιρεσία, την καταστολή και βία που βιώνουμε στην καθημερινότητά μας. Ο εμπνευστής του «The Arkan Project» επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του κι εμείς φυσικά το σεβόμαστε.

Πότε και με τι στόχους ξεκίνησε αυτή η προσπάθεια;

Από το Δεκέμβρη του 2008 κι έπειτα ξεκίνησε για ‘μένα, όπως και για πολλούς άλλους, μία περίοδος γενικής αμφισβήτησης και ένοιωθα πως αυτή η διαδρομή με αφετηρία τον εκ του μηδενός επαναπροσδιορισμό των όσων πίστευα μέχρι τότε, θα ήταν καλύτερα να γίνει δημοσίως… με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Το εγχείρημα The Arkan Project ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2012, όταν πια κατάφερα να βάλω τις σκέψεις μου σε μία σειρά, και ουσιαστικά η ίδια η ζωή ήταν αυτή που καθόρισε τους σκοπούς του… αμφισβήτηση, ευαισθητοποίηση, αλληλεπίδραση.

Καταγγέλλεις την κρατική αυθαιρεσία και καταστολή, έννοιες που στην Ελλάδα του 2013 ζούμε στην καθημερινότητά μας. Εμείς, ως λαός, τι δεν κάνουμε σωστά, κατά τη γνώμη σου, και το φαινόμενο διογκώνεται αντί να μειώνεται;

Το βασικότερο λάθος που κάνουμε – και όχι μόνο στην Ελλάδα – είναι πως έχουμε στο σύνολό μας αποδεχτεί ως θέσφατο, μία κοινωνική δομή που επιτρέπει τις εξουσιαστικές σχέσεις. Το Κράτος ως θεσμός γεννήθηκε, όχι από κάποια ανάγκη ανάθεσης της διακυβέρνησης στους λίγους όπως πιστεύεται, αλλά κυρίως από την ανάγκη αυτής της άρχουσας τάξης των λίγων να κατοχυρώσει θεσμικά το status quo της. Η «Δημοκρατία», η θέσπιση Συντάγματος και τα «Ανθρώπινα Δικαιώματα» αποτελούν σε μεγάλο βαθμό την επίφαση μίας κατά τα άλλα καταπιεστικής διακυβέρνησης. Κατ’ αυτή την έννοια, το λάθος που κάνουμε είναι η αποδοχή της αδικίας ως κάτι φυσιολογικό και αναπόφευκτο, ενώ η καταστολή είναι απλώς ένας τρόπος συμμόρφωσής μας με αυτό το μοντέλο που αν ήταν δίκαιο δε θα χρειαζόταν καν κατασταλτικούς μηχανισμούς! Βεβαίως, δεν είναι μόνο η καταστολή… το Κράτος έχει στη διάθεσή του πολύ πιο επικίνδυνα όπλα όπως η προπαγάνδα και ο οικονομικός σχεδιασμός. Η έξαρση όμως της καταστολής το τελευταίο διάστημα, μας δείχνει πως τα υπόλοιπα μέσα χάνουν όλο και περισσότερο την επιρροή τους πάνω στις μάζες, γεγονός που μεταφέρει το πεδίο της κρατικής επιβολής σε άλλο επίπεδο, αυτό του εκφοβισμού και της ωμής βίας. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε εμείς, ως άνθρωποι, είναι να σταθούμε απέναντι σε αυτή τη βία.

Η ένδειξη «No Ads» νομίζω είναι αντιπροσωπευτική του ύφους που θες να διατηρήσεις στο blog σου. Τα media αποκαλούνται ως η «4η εξουσία». Θεωρείς ότι δικαιολογημένα απαξιώνονται από μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού;

no_adsΗ απαξίωση των media – τουλάχιστον όπως τα ξέραμε μέχρι πρότινος – είναι κάτι το εντελώς δικαιολογημένο. Η εξάπλωση του διαδικτύου επέτρεψε την ελεύθερη μαζική διακίνηση της πληροφορίας – κάτι που μέχρι πριν λίγα χρόνια αποτελούσε προνόμιο λίγων μόνο εταιριών – και αναπόφευκτα πια, αυτό οδηγεί στην αμφισβήτηση της ποιότητας του προϊόντος τους. Σήμερα έχουμε τα διαρκώς αναπτυσσόμενα «media από τα κάτω», την αντιπληροφόρηση, τα blogs και τα social media. Ο καθένας μας μπορεί πια να ανεβάσει μία είδηση απευθείας από την πηγή της, τη στιγμή που τα καθεστωτικά ΜΜΕ συνηθίζουν απλώς να αναπαράγουν ειδήσεις από διάφορα πρακτορεία ειδήσεων, δελτία τύπου και ανακοινώσεις. Κι ενώ η πλειονότητα των ρεπορτάζ τους αφορά σε τηλεφωνικές επικοινωνίες με συγκεκριμένες πηγές, δηλώσεις πολιτικών κοκ. στην πραγματικότητα η είδηση βρίσκεται είτε πίσω από κλειστές πόρτες, είτε στο δρόμο.

Και μιας και έθιξες το θέμα των διαφημίσεων… ακόμη αναρωτιέμαι πώς μπορεί ένα μέσο να είναι αμερόληπτο όταν το ίδιο επωφελείται με οποιονδήποτε τρόπο από ένα άτομο, μία εταιρία ή έναν φορέα. Τώρα, αν δεχτούμε την χρηματοδότηση ενός μέσου ως κάτι αναγκαίο, τότε ένας πιο ειλικρινής τρόπος πρόσβασης σε αυτή, θεωρώ πως είναι η ανώνυμη δωρεά απευθείας από το κοινό.

Μου τράβηξε ιδιαίτερα την προσοχή το «Χρονολόγιο Φασιστικής Βίας». Φαντάζομαι αντιλαμβάνεσαι ότι έχεις καταγράψει κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας. Πες μου δυο λόγια γι’ αυτή τη στήλη.

Μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, αποφάσισα να επισπεύσω τη σύνταξη μίας λίστας που ανέβαλα για καιρό. Έτσι, έφτιαξα μία σχετικά πρόχειρη λίστα με μερικά από τα πιο γνωστά καταγεγραμμένα κρούσματα βίας που σχετίζονται με τη Χρυσή Αυγή τα τελευταία δύο χρόνια. Τη μέρα της δημοσιοποίησης του άρθρου μου, έλαβα ένα link από μία άγνωστη φίλη. Το link με οδήγησε στο blog Antifascim Project, όπου με έκπληξη αντίκρισα μία λίστα με όλα σχεδόν τα κρούσματα φασιστικής βίας στη χώρα μας από το 1990 μέχρι σήμερα. Το εν λόγω χρονολόγιο είναι αποτέλεσμα μίας ομάδας που εργάστηκε πάνω σε αυτό για αρκετό καιρό, ενώ το μόνο που έκανα εγώ ήταν να το επιμεληθώ και να το αναδημοσιεύσω στο blog μου. Πράγματι αυτή η λίστα καταγράφει ένα κομμάτι της Ιστορίας μας που για καιρό έμενε στο σκοτάδι. Έφτασε όμως ο καιρός να αντικρύσουμε την αλήθεια, όλοι μας.

Ένα τραγούδι που έχει χαρακτηρίσει και «συνοδέψει» μουσικά τη σύγχρονη Ελλάδα είναι το «Ακορντεόν» του Μάνου ΛοΪζου. Φέτος συμπληρώθηκαν 31 χρόνια από το θάνατό του. Τελικά, τι πιστεύεις; Θα τα καταφέρουμε να μην περάσει ο φασισμός;

Αν μιλάμε για την πιο ακραία μορφή φασισμού, οι νόμοι και η εφαρμογή τους δεν ήταν και δε θα αποτελέσουν ποτέ επαρκή κατασταλτικό παράγοντα κατά της εξάπλωσής του, καθώς προϋπόθεση για την καλλιέργεια του φασισμού δεν είναι τόσο η ανομία, όσο οι «αυστηρές» εξουσιαστικές δομές και η ένταξη μερίδας του πληθυσμού σε αυτές, σε συνδυασμό με την ελλιπή μόρφωσή της και το αίσθημα της αδικίας που καλλιεργείται σε αυτή. Αυτά πρέπει να πολεμήσουμε με όποιο μέσο διαθέτουμε. Το ποια στάση θα κρατήσει η εκάστοτε Κυβέρνηση απέναντι στον φασισμό, μάλλον δεν πρέπει να μας απασχολεί και τόσο ή – για το θέσω λίγο καλύτερα – η μάχη κατά του φασισμού δεν είναι υπόθεση μόνο του πολιτικού μας συστήματος… είναι υπόθεση όλων μας. Με άλλα λόγια, το αν θα περάσει ή όχι ο φασισμός, είναι στο χέρι μας.

Σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου!

Σ’ ευχαριστώ κι εγώ για την τιμή που μου κάνατε και εύχομαι κάθε επιτυχία στην ωραία σας προσπάθεια.