Τη Βιοχάλκο την έφαγαν τα κυκλώματα

Ότι και να λέτε εσείς, ένα πράγμα είναι σίγουρο. Η βασική συνταγή της “επιτυχίας” του Αντώνη Σαμαρά και της ομάδας του είναι η αισιοδοξία. Δεν διαφωνώ. Μητέρα των πάντων και κινητήρια δύναμη μεγάλων καλών. Κατορθώνει και τα ακατόρθωτα, εκπέμπει θετική ενέργεια και υπερνικά τα ρίσκα. Aισιοδοξία διακατείχε και τον πρωθυπουργό όταν μιλούσε για το success story. Η Ελλάδα είναι σε καλό δρόμο και οι επενδύσεις… έρχονται. Ο στόχος είναι επιτεύξιμος και όποιος πάει κόντρα στην εν λόγω θεωρία είναι συνομώτης και εχθρός της πατρίδος.

Τη Βιοχάλκο μάλλον την έφαγαν τα κυκλώματα. Κανέναν άλλο λόγο δεν μπορώ να σκεφτώ καθώς όλα έβαιναν τόσο όμορφα όσο τα περιέγραφαν. Η πίκρα του πρωθυπουργού μετά την ανακοίνωση του γεγονότος θα πρέπει να ήταν μεγάλη, αφού λογικά θα βρέθηκε προ εκπλήξεως αντικρίζοντας τον μεταλλουργικό κολοσσό να τα μαζεύει και να φεύγει κουνώντας το χέρι στο ελληνικό μεγαλείο… από το πουθενά!

Η Βιοχάλκο μετακομίζει για Βέλγιο κι αυτό αναμφισβήτητα λαβώνει ακόμα περισσότερο την ελληνική οικονομία αλλά και πραγματικότητα. Οι πρώτες φήμες έκαναν την εμφάνιση τους στην αρχή της χρονιάς, όταν μέλη της διοίκησης μιλούσαν για προτάσεις συμβούλων από το εξωτερικό, πρόσβαση στις διεθνείς αγορές και τα συναφή. Λίγους μήνες αργότερα το σενάριο γίνεται πραγματικότητα και η μεγαλοπρεπής επιχείρηση εγκαταλείπει τη χώρα αναζητώντας μεγαλύτερα κεφάλαια και καλύτερη τύχη.

Ευτυχώς κάποιοι ήταν προϊδεασμένοι. Μετά την 3E Coca Cola, τη ΦΑΓΕ και την S&B, η έξοδος της Βιοχάλκο δεν μας άφησε με το στόμα ανοιχτό. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε για μια επιχείρηση με ετήσιο τζίρο 3,3 δισεκατομμύρια ευρώ, περισσότερους από 8.000 εργαζομένους και συμμετοχή περίπου στο 7% επί του συνόλου των ελληνικών εξαγωγών στον υπόλοιπο κόσμο. Ο λόγος για την τρίτη μεγάλη ελληνική βιομηχανία μεταποίησης, που πλέον δεν αποτελεί μέρος του δυναμικού της Ελλάδας.

Τη στιγμή που ο πρωθυπουργός της χώρας διαπραγματεύεται με εκπροσώπους πολυεθνικών εταιρειών και κορυφαίους επενδυτές, θριαμβολογώντας και αναδεικνύοντας το περιβόητο “success story”, η Βιοχάλκο πνιγμένη από την υψηλή φορολόγηση, την ακριβή ενέργεια και τα τρέχοντα έξοδα λύνει τα δεσμά της με την Ελλάδα. Και σειρά έχουν κι άλλοι. Πόσο θετικό είναι τώρα αυτό για την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό είναι μάλλον κάτι που δεν απασχολεί. Αφού οι λέξεις “ανάπτυξη”, “πρωτογενές πλεόνασμα” και “success story” είναι τόσο γλυκές που αρκούν για να ηρεμούν τα νερά τους, όταν αυτά ταράζονται.

Η Βιοχάλκο έδωσε κλωτσιά στο success story μα κάποιοι δεν το έχουν ακόμα καταλάβει. Η αισιοδοξία παραμένει αισιοδοξία και τα λόγια λόγια. Λίγα 24ωρα μετά την ανακοίνωση της επιχείρησης, ο Αντώνης Σαμαράς συνέχισε να θριαμβολογεί και να «εθελοτυφλεί» κατά τη διάρκεια του συνεδρίου της “International Herald Tribune”. Kαι δεν άλλαξε τίποτα. Ούτε καν εκείνο το δείγμα μετριοπάθειας και ειλικρίνειας που αν υπήρχε από την αρχή τα πράγματα δεν θα ‘χαν φτάσει ως εδώ. Το ότι η κυβέρνηση της χώρας δεν δύναται να βρει λύση στο μείζον πρόβλημα των βιομηχανιών που στήριζαν τη χώρα και έριχναν χρήμα στην αγορά για εμάς λέει πολλά. Τα συμπεράσματα δικά σας.