Φερέφωνα κι αναίσθητοι μαζί

Έχω περάσει μέρες και μέρες, ώρες και ώρες σκεπτόμενη ακριβώς αυτό: γιατί γίναμε έτσι; «Πώς έτσι;», θα μου πεις. «Φερέφωνα κι αναίσθητοι μαζί» θα σου απαντήσω. «Χοντρό», θα σκεφτείς. «Καθόλου», θα σου πω εγώ. Και προς θεού, πριν αρχίσεις να διαμαρτύρεσαι, άσε με να εξηγηθώ.

1) Φερέφωνο: μειωτικός χαρακτηρισμός για αυτόν που μεταφέρει ή εκφράζει απόψεις άλλων, που δεν έχει αυτονομία σκέψης ή/και έκφρασης

Ζούμε μια εποχή (μακράς διαρκείας) που η άποψη είναι σαν αυτό (που δεν μπορώ να ονομάσω για ευνόητους λόγους) και όλοι έχουν κι από μια. Εντάξει, μικρό το κακό. Μπα. Και ξέρεις γιατί; Γιατί, σε γενικές γραμμές, στην κοινωνία μας αναπαράγονται πανομοιότυπες απόψεις. Όπερ μεθερμηνευόμενον εστί είτε ότι για κάποιο περίεργο λόγο ταυτιζόμαστε οι περισσότεροι σε φλέγοντα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα, είτε ότι πολύ απλά μεταφέρουμε απόψεις άλλων, απαίδευτα και αβασάνιστα, απλά γιατί μας φάνηκαν «πιασάρικες» ή γιατί –στην τελική- για να το λέει ο «τάδε» ή ο «δείνα» κάτι θα ξέρει.

  • Είναι της μόδας να είσαι φασίστας: φυσικά, αφού συνήθως είναι απροσπέλαστοι από την περισσή μυική μάζα που κουβαλάνε και δέρνουν όποιον δεν τους κάνει στο μάτι έτσι απλά, γιατί μπορούν.
  • Οι μετανάστες φταίνε για το σημερινό μας χάλι: φυσικά, αφού επί χρόνια κυβέρνησαν αυτόν τον τόπο, πήραν καθοριστικές αποφάσεις για τη χώρα και το λαό της και –το σημαντικότερο- ζουν πλουσιοπάροχα έναντι των αναξιοπαθούντων γηγενών (τριτοκοσμικές εικόνες μεταναστών στοιβαγμένων σε παραπήγματα, ετοιμόρροπα σπίτια, καλύβες στη μέση του πουθενά και κυρίως στα νεοσύστατα στρατόπεδα συγκέντρωσης είναι μία ακόμα λαϊκιστική στρατηγική τους για να αποπροσανατολίσουν το πλήθος από τα πραγματικά του προβλήματα).
  • Κι αν δε φταίνε μόνο οι μετανάστες (κατά τύχη, πάντα), φταίνε οπωσδήποτε και οι δημόσιοι υπάλληλοι: φυσικά και εδώ! Οι δημόσιοι υπάλληλοι διορίστηκαν αυτόνομα στις θέσεις που βρίσκονται, παρακάμπτοντας διαδικασίες τύπου ΑΣΕΠ γιατί αυτό επέβαλαν στους υφιστάμενους τους κυβερνόντες, εκείνοι όρισαν τα μισθολόγιά τους (παχυλά και μη) απειλώντας με καλάσνικοφ -στην καλύτερη- τους αρμόδιους επί του θέματος, τόλμησαν κι εξακολουθούν να κάνουν απεργίες σε καιρούς –κατ’ ευφημισμόν, έστω- δημοκρατίας και, άκουσον άκουσον, απαιτούν να μην κλείσουν και να μην ιδιωτικοποιηθούν δημόσιοι οργανισμοί όπως τα σχολεία, τα νοσοκομεία, το νερό, το ρεύμα κ.ο.κ. Μα τι άπληστοι!

Αυτές ήταν ενδεικτικά μόνο κάποιες από τις απόψεις που αναπαράγονται διαρκώς τη σήμερον (εννοείται πως ο κατάλογος είναι αρκετά μεγαλύτερος).

2) Αναίσθητος: αδιάφορος π.χ. στον πόνο του άλλου (πολύ συνοπτικά, η πρώτη επεξήγηση που βρήκα στο λεξικό).

«Η κοινωνία υποφέρει», «Ο κόσμος πεινάει», «Η υπομονή εξαντλείται(;)», «Τα παιδιά στο σχολεία λιποθυμούν από την πείνα», «Περισσότεροι από 3.500 άνθρωποι έχουν αυτοκτονήσει τα τελευταία 3 χρόνια», «Η ανεργία στους νέους φτάνει το 65%», «Πάνω από 3.000.000 άνθρωποι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας», «Οι φόροι αυξήθηκαν από 30% έως 60% εδώ και 3 χρόνια», είναι μερικές μόνο διαπιστώσεις για την Ελλάδα του 2013. Ποια είναι η αντίδραση της «κοινωνίας που υποφέρει» και του «κόσμου που πεινάει»; Σιωπή.

Θες να σου θυμίσω κι άλλα; Εύκολα. Σκουριές, ιδιωτικοποίηση νερού στη Θεσσαλονίκη, ΕΡΤ (2.500 άνεργοι στο περίπου, άμεση και ευθεία κατάλυση της δημοκρατίας μέσα σε λίγες ώρες, «μαύρο» στην οθόνη για πρώτη φορά μετά το 1941, το θέμα εκκρεμεί), «Κατσέλης» (1000 άνεργοι στο περίπου μέσα σε μια μέρα), Κώστας Σακκάς (προφυλακισμένος για σχεδόν 3 χρόνια, με νόμιμο όριο προφυλάκισης τον 1,5 χρόνο, χωρίς να έχει γίνει δίκη για να αποδειχθεί η όποια ενοχή του, εν ολίγοις όντας αθώος, επειδή δηλώνει αναρχικός και μόνο), κακοποίηση 3ου βαθμού στους 15 συλληφθέντες στη ΓΑΔΑ, χαράκωμα στο πρόσωπο και ξυλοδαρμός στο 14χρονο Αφγανό, κλπ κλπ κλπ. Ποια είναι η αντίδραση της «κοινωνίας που υποφέρει» και του «κόσμου που πεινάει»; Σιωπή ξανά.

Ψιλά γράμματα νομίζεις; Όχι, φίλε μου. Φτάνει κάποια στιγμή στη ζωή που πρέπει να διαλέξεις με ποιους θα είσαι. Είναι ξεκάθαρο, πια, πως η σιωπή συνεπάγεται συνενοχή. Κι ο καναπές εξίσου. Μπορείς αν θέλεις να συνεχίσεις να προσπαθείς να «βγάλεις το μάτι» του διπλανού σου, αναπαράγοντας ακόμα μία άποψη όπως αυτή του «διαίρει και βασίλευε» που χρόνια τώρα αποτελεί πληγή γι’ αυτή τη χώρα. Μπορείς αντίθετα, να ομονοήσεις με το διπλανό σου κάποια στιγμή και να καταλάβεις πως αν σταθείς στο πλάι του σήμερα και παλέψεις για το άδικο που συμβαίνει σε βάρος του, θα παλεύεις παράλληλα και το άδικο που θα λάβει χώρα σε βάρος δικό σου αύριο. Κανείς δε μένει ανέπαφος σε μια κοινωνία που βράζει. Αργά ή γρήγορα θα βρεθούμε όλοι στη θέση των εργαζομένων της ΕΡΤ και του Κατσέλη και πόσων άλλων εργαζομένων, στη θέση των κατοίκων στις Σκουριές, στη θέση των συλληφθέντων στη ΓΑΔΑ, στη θέση του Σακκά κ.ο.κ. Γιατί όλες αυτές οι περιπτώσεις είναι δυνάμει εικόνες από το μέλλον του καθενός μας.

Εσύ, τελικά, με ποιους θα είσαι;